Το Πάρκο » Αρχές Πάρκου

Στόχοι

Οι στόχοι

• Η περιφρούρηση ενός σύνθετου συνόλου από φυσιολατρικές, ιστορικές, τοπολογικές και περιβαλλοντικές αξίες και η διαφύλαξη των βιογενετικών αξιών χλωρίδας και πανίδας, καθώς και των παρόντων εκφράσεων γεωμορφολογίας.
• Διασφάλιση καλύτερων συνθηκών για τους ανθρώπους που κατοικούν στις ορεινές περιοχές που περικλείονται.
  Προώθηση επιστημονικής έρευνας και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης (διάδοση της φυσιολατρικής κουλτούρας).
• Προώθηση της ανακαμψης των αγροτικών, δασοκομικών και κτηνοτροφικών δραστηριοτήτων, συμβατές με τους σκοπούς της περιφρούρησης, στις περιοχές με μια πιο έντονη αγροτική ενασχόληση.
• Δημιοιυργία αναπτυξιακών ευκαιριών μέσω μιας σοβαρής πολιτικής που αποσκοπεί στην περιφρούρηση των φυσιολατρικών αξιών, που αποτελούν και τους πραγματικούς πόρους της περιοχής: αυτός είναι ο κύριος στόχος μας.

Γενικά χαρακτηριστικά του Πάρκου

Γιατί ένα Πάρκο στα Όρη των Δολομιτών;
Το Εθνικό Πάρκο Dolomiti Bellunesi γεννήθηκε για να περιφρουρήσει μια περιοχή απαράμμιλης φυσικής ομορφιάς και φυσιολατρικής αξίας. Τα Vette di Feltre και Monte Serva ήταν πασίγνωστα για τη χλωρίδα τους ήδη από τον 18ο αιώνα. Η παρουσία σπάνιων ειδών και μια εξαιρετικά μεγάλη ποικιλία από περιβάλλοντα οφείλεται, πάνω από όλα, στη γεωγραφική θέση. Μάλιστα, το Πάρκο βρίσκεται στο άκρο των νοτιανατολικών Άλπεων, σε εύκολα προσβάσιμες περιοχές, μέρος των οποίων δεν είχαν καλυφθεί με πάγο κατά τη διάρκεια των πολύ ψυχρών περιόδων (παγετώνων), που διαδέχθηκαν η μία την άλλη κατά την Τεταρτιανή περίοιδο, μέχρι πριν από 10.000-12.000 έτη.
Διαφορετικά φυσικά και πολιτιστικά περιβάλλοντα επικάθονται γύρω από την περιοχή του Πάρκου. Οι επαρχιακοί οικισμοί στις πλαγιές που αντικρίζουν την Κοιλάδα του Πιάβε (περιοχές Feltrino και Bellunese) είναι αναμφίβολα πολύ διαφορετικές από τις πόλεις του Agordo ή της Val di Zoldo, οι οποίες βρίσκονται σε πλαγιές που χαρακτηρίζονται από εντελώς διαφορετικά κλιματικά και γεωλογικά χαρακτηριστικά.
Τα πιο ενδιαφέρονται μέρη - από φυσιολατρική άποψη - μπορείτε να τα βρείτε στις υψηλότερες περιοχές, στα οροπέδια, στις λεκάνες που προέρχονται από τους παγετώνες. Ωστόσο, υπάρχουν επίσης σταθμοί μεγάλης σημασίας στις κοιλάδες και τα πολυάσχολα σημεία πρόσβασης. Η ευρεία ποικιλία περιβαλλόντων και φυσικών τοπίων είναι το πλέον κυρίαρχο χαρακτηριστικό του Πάρκου: αυτό μπορεί να το εκτιμήσει κανείς ιδιαίτερα το καλοκαίρι, με την αχαλίνωτη ανθοφορία του.

Αλπικό Feltrine
Το δυτικότερο τμήμα, ευρύτερα γνωστό ως Vette, χαρακτηρίζεται από καταπράσινες κορυφές (η πιο διάσημη είναι η πυραμίδα του Όρους Pavione, 2.335 μέτρα) και τεράστιες ιζηματοειδείς κόγχες και καρστικές κατακρημνίσεις.
Το τμήμα αυτό οδηγεί από τη λοφώδη περιοχή (Croce d'Aune, Col dei Mich, Val di San Martin) κατά μήκος απόκρημνων μονοπατιών που αναπτύσσονται σε έναν αψύ κύκλο, όμως πολύ ενδιαφέρουσες πλαγιές με περιβάλλοντα που φέρνουν στη θύμηση τα τραχιά προ-αλπικά τοπία. Η δευτερεύουσα σειρά Cimonega είναι μια τυπική ομάδα Δολομιτών, με το Sass de Mura ως την υψηλοτερη κορυφή της (2.550 μέτρα). Μπορείτε να φθάσετε από τη βαθιά κοιλάδα Valle di Canzoi, από εκεί μπορείτε επίσης να φθάσετε στα υψίπεδα του Erera-Brendol και του Piani Eterni, στο πιο ανατολικό τμήμα του Αλπικού Feltrine. Οι δευτερεύουσες σειρές Pizzocco και Agnelezze συνδυάζουν θαυμαστά Δολομιτικά και προ-αλπικά χαρακτηριστικά.

Monti del Sole
Το όρος Monti del Sole (και στις δύο πλαγιές, Mis και Cordevole) αντιπροσωπεύει την άγρια καρδιά του Πάρκου. Θεσπέσιο και σχεδόν απρόσιτο, αποτελεί ένα φυσικό καταφύγιο, όπου οι δυνάμεις των φυσικών παραγόντων φαίνεται να ανθίστανται στις ανθρώπινες επεμβάσεις. Ήδη από πολύ χαμηλά υψόμετρα, βαθιές χαράδρες, αποσαθρωμένα κανάλια, μικροί καταρράκτες, αψείς παρυφές και βραχώδεις νησίδες και απροσπέλαστοι όγκοι, που καλύπτονται με δάση, σκιαγραφούν ένα τοπίο σπάνιας ομορφιάς, το οποίο θυμίζει την ανατολικότερη περιοχή της Αλπικής αλυσίδας.

Tο Ανατολικό τμήμα
Επιβλητικά δολομιτικά τοιχώματα (για παράδειγμα, Burel della Schiara) και χλοερές κορυφές (Monte Serva) εναλλάσσουν το τοπίο της πλαγιάς Bellunese. Εξαιρετικής αξίας είναι επίσης το όμορφο δάσος στη λεκάνη του Cajada και τα ποώδη-βραχώδη υψίπεδα της σειράς Talvéna. Οι δροσερές πλαγιές στα δεξιά του ρέματος Maé (Val Pramper και Val del Grisol) είναι χαρακτηριστικά των έσω Δολομιτών, διαφοροποιώντας σαφώς από τις τραχιές και απόκρημνες πλαγιές που μπορείτε να δείτε στην Κοιλάδα του Πιάβε, μεταξύ Ponte nelle Alpi και Longarone.

Εντός της περιμέτρου του Πάρκου υπάρχουν δύο τεχνητές λίμνες, η Lago del Mis και η Lago de La Stua, στην κοιλάδα Val Canzoi.