Het park » Parkautoriteiten

Doelstellingen

De doelstellingen:

• De bescherming en het behoud van de gecompliceerde combinatie tussen de natuurlijke, historische, landschappelijke, milieutechnische en biogenetische waarden van de flora en fauna, evenals die tussen de huidige geomorfologische aspecten.
• Het waarborgen van betere levensomstandigheden voor de bewoners van het bergachtige gebied.
  Het promoten van wetenschappelijk onderzoek en milieu-onderwijs (spreiding natuurcultuur).
• Het promoten van landbouw, bosbouw en veeteelt, binnen het kader van het beschermingsprogramma, in gebieden met een meer agrarisch karakter.
• Het creëren van ontwikkelingsmogelijkheden d.m.v. een serieus beleid dat gericht is op de bescherming van de natuurlijke waarden, de ware rijkdom van dit gebied. Dit is ons hoofddoel.

Algemene kenmerken van het gebied

Waarom een park in de bergen van de Dolomieten?
Het Parco Nazionale Dolomiti Bellunesi is in het leven geroepen om een gebied van uitzonderlijke landschappelijke en natuurlijke waarde te beschermen. Vette di Feltre en Monte Serva waren in de 18e eeuw al zeer bekend om hun flora. De aanwezigheid van zeldzame soorten en de afwisselende omgeving zijn vooral te danken aan de geografische ligging. Het park ligt aan de rand van de zuidoostelijke Alpen, in een zeer ontoegankelijk gebied, waarvan een deel nooit bedekt is geweest met het ijs uit de ijstijden, die elkaar in kwartair (10.000-12.000 jaar geleden) opvolgden.
Verschillende landschappen en culturen typeren het park. De landelijke gehuchten op de hellingen rond de Valle del Piave (in de regio's Feltrino en Bellunese) zijn absoluut niet te vergelijken met de bergstadjes Agordo of Val di Zoldo, die gekenmerkt worden door een compleet verschillend klimaat en geologische eigenschappen.
De interessantste plaatsen, wat natuur betreft, liggen in de hoogste gebieden, op de plateau's en op de vlaktes van glaciale oorsprong; maar er zijn ook plekken te vinden in de valleien en in de druk bezochte gebieden die van groot belang zijn. De grote afwisseling aan omgeving en landschappen is de meest in het oog springende eigenschap van het park: deze variëteit is het beste te zien in de zomer, als alles in bloei staat.

Alpi Feltrine
Het meest westelijke gedeelte, beter bekend als Vette, wordt gekenmerkt door met gras begroeide toppen (de bekendste is de piramide van Mt. Pavione, 2335 m), sedimentafzettingen, glaciale dalen en gebieden met spleten, holen en grotten.
Deze sectie begint bij het heuvelachtige gebied (Croce d'Aune, Col dei Mich, Val di San Martin) en strekt zich verder uit langs steile paden op de ruige, maar prachtige, hellingen, in een omgeving die veel wegheeft van het ruwe pre-alpine landschap. De Cimonega subgroep is typerend voor de Dolomieten, met de Sass de Mura als hoogste top (2550 m). U kunt daar komen vanuit het diepe dal van Valle di Canzoi, van waaruit ook de plateau's van Erera-Brendol en Piani Eterni, in het meest oostelijke gedeelte van Alpi Feltrine, te bereiken zijn. De Pizzocco en Agnelezze subgroepen combineren kenmerken van de Dolomieten en Vooralpen.

Monti del Sole
Monti del Sole (op de hellingen van Mis en Cordevole) vormt het wilde hart van het park. Een prachtig en haast ontoegankelijk natuurgebied waar de krachten van de natuur de invloed van de mens lijken te hebben te weerstaan. Laag gelegen gebieden, diepe ravijnen, geërodeerde kanalen, kleine watervallen, ruige bergkammen, rotsige uitlopers en steile met bossen begroeide rotsen omlijnen een landschap van zeldzame schoonheid dat veel wegheeft van het oostelijke Alpenmassief.

De oostelijke sectie
Imposante, voor de Dolomieten typische rotswanden (bijvoorbeeld, Burel della Schiara) en de met gras begroeide toppen (Monte Serva) wisselen elkaar af op de hellingen van de Bellunese. Het prachtige bos in het Cajada-dal en de met gras begroeide terrassen van de Talvéna groep zijn ook van uitzonderlijke waarde. De gave hellingen aan de rechteroever van de Maé (Val Pramper en Val del Grisol) zijn karakteristiek voor het binnenste van de Dolomieten. Zij verschillen duidelijk met de ruwe en steile hellingen die u ziet in de Valle del Piave, tussen Ponte nelle Alpi en Longarone.

Binnen de grenzen van het park liggen twee kunstmatige meren, Lago del Mis en Lago de La Stua in Val Canzoi.