 Strona Główna Władze parku, Fossil Free, Odtwarzanie górskich pastwisk, | Park » Władze Parku Wizytówka parku Założenie parku Parco Nazionale Dolomiti Bellunesi został powołany do życia Dekretem Ministerialnym w dniu 20 kwietnia 1990 r. Władze parku, którym powierzono zarządzanie tym chronionym obszarem ustanowiono 12 lipca 1993 roku dekretem Prezydenta Republiki. Powierzchnia Około 32 000 hektarów, z czego 16 000 objętych jest 8 rezerwatami przyrody należącymi do sieci obszarów chronionych Rady Europy pod zarządem byłej agencji Azienda di Stato per le Foreste Demaniali. Położenie Region Veneto, środkowo-południowa część Prowincji Belluno, pomiędzy dolinami Cismon na zachodzie i Piave na wschodzie, z północnymi pasmami w kierunku niecki Maè (Val Prampèr) i dolnego Agordino. Do parku należą następujące grupy górskie: Alpi Feltrine (Vette di Feltre, Cimonega, Pizzocco-Brendol-Agnelezze), Feruch-Monti del Sole, Schiara-Talvéna, Prampèr-Spiz di Mezzodì. Terytorium Terytorium parku obejmuje góry średnie i wysokie oraz zajmuje obszar pomiędzy dolinami Cismon na zachodzie i Piave na wschodzie, z północnymi pasmami w kierunku niecki Maè (Val Prampèr) i dolnego Agordino. Należą do niego takie grupy górskie jak Alpi Feltrine (Vette, Cimonega, Pizzocco-Brendol-Agnelezze), Pizzon-Feruch-Monti del Sole (pomiędzy Valli del Mis i Cordevole), Schiara-Pelf i Talvéna w części północno-wschodniej. W okolicy znajdują się inne obszary chronione (już istniejące lub dopiero planowane), tworząc strefę o ogromnym biogeograficznym znaczeniu: Parco delle Prealpi Carniche, Cansiglio, Parco Naturale Paneveggio-Pale di San Martino i planowany Parco dei Lagorai. Główne szczyty Schiara (2 565 m), Sass de Mura (2 550 m), Talvéna (2 542 m), Castello di Moschesin (2 499 m), Prampèr (2 409 m), Paviòne (2 335 m).
Główne strumienie Cordévole, Mis, Caoràme, Stién, Falcìna, Ardo, Vescovà, Prampèra.
Gminy Na obszar parku składają się tereny 15 gmin: Sovramonte, Pedavena, Feltre, Cesiomaggiore, San Gregorio nelle Alpi, Santa Giustina, Sospirolo, Sedico, Belluno, Ponte nelle Alpi, Longarone, Forno di Zoldo, La Valle Agordina, Rivamonte i Gosaldo.
Flora Ponad 1 400 gatunków naczyniowych. Wśród nich wiele rzadkości o ogromnym znaczeniu biogeograficznym.
Fauna Obecne są tu wszystkie gatunki alpejskie (kopytne, ptaki drapieżne i grzebiące) oraz interesujące bezkręgowce w tym fauna endemiczna. Zanotowano spontaniczne odrodzenie się populacji rysi i niedźwiedzi.
Symbol Symbolem parku jest Campanula morettiana, roślina endemiczna dla Dolomitów o pięknych wyrazistych kwiatach w kolorze fioletowym (kwitnie od połowy lipca). Porasta wilgotne urwiska parku na wysokości powyżej 1000 - 2000 metrów. Nadzór nad parkiem Sprawowany jest przez Krajowy Korpus Leśny poprzez sieć lokalnych Biur Ochrony Środowiska. Placówki usytuowane są w Pian d'Avéna, Candàten, Longarone i Sospirolo. | Cele; Wizytówka parku; |